نمی خواستم بنویسم ولی مجبورم
عجول لبخندهایت بودم
که گاه گاه چیده میشد و برق نگاه ندیده ات و شیرینی پشت خنده هایت ..
ماندن اسارت موهومی ست وقتی بند بند وجودت در نازک خیالی تلاطم دریا گم میشود .
میهمان ناخوانده جشن کسی نمیشوم
مغبونند و مغضوب ، آدم های سرزده اما
بگذار من هم کمی خودخواه باشم
تا
ترسو خطابم نکنی
به جرم اینکه نخواستم نگرانم بشوی این روزها و نخواستم
حرفت را نادیده بگیرم
آه که از دیدن لحظه های مضطرب دختر شهریوریت شرم میکنم به نام
عشق اما
بگذار من هم کمی خودخواه باشم
آنگاه هرگز دروغ های مصلحتی ام
را در دادگاه های
لحظه ایت سلاخی نمیکنی
این روزها وکیل مدافع همه دغدغه ها هستم به نام همان چیزی که
آزادی اش
میخوانی .
اینجا رد باتوم نیست اینها تعصب است
که بر کمر من به یادگار مانده و هر روزی
که از صدای گرفته ام پرسیدی
شنیدی که سرما خوردگی ست
یا نخواستی بشنوی که از فریادهای شب گذشته است در نزدیکترین صف به لوله اسلحه ؟؟
بدان
کسی که بترسد
هرگز پیشانیش را بر چکمه های سربازان نمیساید
که در هر رفتنم احتمال نیامدن بود
و نخواستم نگران زخم هایم شوی ولی این بار
تمام سال های مرا در چند ثانیه بر باد دادی
با قضاوتی که برگرفته از حرفهای نگفته ام بود
که به جرم دوست داشتنت نگفتمشان
پس بگذار من هم کمی خودخواه باشم و بگویم از درد
و
بخواهم زمانی گلایه کنی که
از گیجی دود و گاز سرت گیج باشد و بکوبی بر همه اقتدار ها
ولی جواب خیلی ساده است
نه هرگز دلم نیامده که رنجت را ببینم .
مرا به گناه عشق محاکمه میکنی ؟
و آلت جرم را احساس من
و شاهدت را آزاده نبودن من ؟
نه هرگز کناری نایستاده بودم نه
مشت من هم محکم بود و
و صدایم آنچنان رسا که گلویم را میفشرد
قصه قصه سرو است با قامت استوار ، نه
لطافت پیچ پیچکهای باغچه را باید دست تبر داد و داس
شاخه ترد را هجوم دیوار باغچه
و اندکی مغرور بوسه خواهم بود تا شهوت پرستم نخوانی زین پس .
نیامده بودم برای رفتن اما فرارم دادی
جایی که جایی برای من نیست باید رفت دیر یا زود یک صبح یا شبی تنها تا مرداب این جسم گند نزند به قامت عشق
استخاره ترس است و ابدیت
بگذار من هم کمی خودخواه باشم .
گذشت این روزها مرا به گذشته های دور زندگیم میبرد . به روزگاری که مردی به نام سید محمد خاتمی پا را از عرصه فرهنگ فراتر و در دایره بزرگتری به نام ریاست جمهوری نهاد تا آغاز حرکتی بزرگ را به نام خویش رقم بزند و ترسیمات چندین ساله اش را در قالب یک نقاشی زنده به منصه ظهور برساند .
سید محمد خاتمی اگر چه وارد قدرت شد اما از قدرت به عنوان ابزاری برای شروع یک حرکت بزرگ و پاشیدن بذری به نام اصلاحات بهره برد . امری که علاوه بر تئوری مخالفت های گسترده ای در عمل برای صاحب این تفکر از روزهای نخست به همراه داشت . که دشمنان چون بید از باد اصلاحات می ترسیدند و دوستان ناصبور از تحقق نیافتن یک شبه اصلاحات نا امید . اما سید محمد خاتمی کار خودش را میکرد . هر چند امیدی به ظهور تغییر نبود .
اصلاحات . من نیز به آن نه اعتقادی داشتم و نه به نتیجه اش اعتمادی . برای من نوجوان که با سری پر شور روزها می خواندم و شب ها فکر می کردم و نظریه پردازی های کودکانه ام را چون دیواری کاغذی در همه اطرافم می گستراندم اصلاحات بیشتر به مثابه یک جریان شکست خورده و مذموم و بدون نتیجه می نمود تا رنگی از واقعیت . اکنون ۱۲ سال از آن روزها می گذرد . رشد کرده ام بزرگتر شده ام همراه با روزهای تاریخ پله به پله جلو آمده ام و تغییر کرده ام . من نیازمند تحول بودم و اندیشه این مرد که بسیاری از روزها او را به سخره گرفته ام اکنون خود را بیشتر بروز می دهد . من امروز اصلاح طلبم و می بینم که اصلاحات در من نیز نفوذ کرده است .
کمتر از ۳۲ ساعت تا انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری باقی مانده است . امشب نیز مثل بسیاری از شبهای عمرم بیدارم و فرا و ورای همه مسائل و مشکلات پیرامونم به گذشته حال و آینده می اندیشم . می بینم که موج سبزی از باور ها به راه افتاده است و مردم همراه با شور و هیجانی که فکر نمی کنم خالی از شعور لازم و کافی باشد دست در دست یکدیگر داده اند و آرام آرام طرحی نو در می اندازند .
کمتر از ۳۲ ساعت باقی مانده است و اگر عوامل پیدا و پنهان این سال ها از ملت و از خود شرم کنند و در مقابل وجدانشان احساس مسئولیت نمایند و به بهانه های واهی اعمال قدرت نکنند و تقلب را از صندوق های بی زبان بیرون نکشند شاهد به ثمر نشستن یک حرکت بسیار بزرگ خواهیم بود . حرکتی که من شروع آن را ۱۲ سال پیش می دانم . بذری که با وجود ایجاد بحران های ۳ روزه برای دولت کاشته شد و حتی در مسیر ۴ ساله بعد از خاتمی در لایه های زیرین و زبرین اجتماع با کور سوی امید به راه خود ادامه داد و از همه موانع گذشت و امروز شاهد شکوفا شدن اولین جوانه های آن هستیم .
باز هم صرف نظر از هر نتیجه ای در آخرین ساعات جمعه با این حرکت مردم من به اصلاحات امیدوارتر نگاه خواهم کرد . زنده باد اصلاحات در هر مقام و سطح و رنگ و پوست و چهره ای . زنده باد اندیشه اصلاحات .